ikdenkvooruit.nl

Platform voor vrouwen die financieel vooruit willen.

Ingeborg verloor onverwachts haar echtgenoot

10 oktober 2018
Twee dagen na de vrij plotselinge dood van haar echtgenoot Wim was Ingeborg de Koning al weer aan het werk in de buitendienst van een uitvaartverzekeraar. Hoe bizar ook, zij ziet dat als haar redding. Want dankzij die beslissing en de steun van familie en vrienden is het bekende zwarte gat nooit gekomen. Het verdriet is er niet minder om: ‘Ik had het geluk dat Wim financieel alles goed geregeld had. Maar alleen achterblijven met een puberende zoon, was heftig. Het ergste om te zien is dat je kind ook verdriet heeft.’

Het ergst om te zien is dat je kind ook verdriet heeft.

Ingeborg (51)

Nu heeft ze haar leven weer goed op de rit

Ze werkt vanuit Lisse vier dagen per week als adviseur van uitvaartverzekeringen bij Ardanta. En over een paar jaar wil ze met haar nieuwe partner verhuizen naar Portugal, waar hij grond bezit. Een jaar geleden ontmoette ze hem tijdens een borrel met vriendinnen. ‘Het was in een restaurant. Pas toen we wilden opstappen kwam hij naar me toe. Ik wist toen nog niet of ik het leuk vond, maar hij was open en eerlijk. Mijn familie reageerde er goed op, alleen mijn vader had er wat moeite mee. Ik had geen schuldgevoel of iets dergelijks. Ik heb goed gepraat met mijn overleden echtgenoot voordat hij overleed. Daar ben ik heel blij mee.’

Er komt abrupt een einde aan 18 jaar huwelijk 

‘Wim en ik hadden een goed huwelijk. We zijn 18 jaar samen geweest. We hadden elkaar ontmoet in een keukenbedrijf, waar we allebei werkten. Ik was toen 30 en een jaar later was ik zwanger. Mijn zoon is nu 19 en begint aan een studie small business.’ 
 
Het is medio 2015 als Wim steeds meer last krijgt van nierstenen. Na een scan zou een steen operatief verwijderd moeten worden, de andere kan hij nog uitplassen. ‘Omdat hij daarna nauwelijks klachten had, heeft hij de operatie niet laten doen. We gingen lekker op vakantie naar Ibiza.’

Het witte licht bestaat echt 

Daar gaat het fout. Wim belandt na een heftige niersteenaanval in het ziekenhuis die na terugkomst in oktober gevolgd wordt door een nieuwe aanval. ‘Met de ervaring van Ibiza in mijn achterhoofd ben ik meteen met hem naar het ziekenhuis gereden. Ik was er al niet gerust op omdat hij er voor die tijd al wat gelig uitzag en constant moe was.’

Omdat Ingeborg het niet vertrouwt dringt ze aan op verder onderzoek. Wim blijkt overal uitzaaiingen te hebben.
‘De verwachting was dat hij nog twee jaar zou leven, maar het werden zes weken. Tweede kerstdag is hij thuis overleden. We hebben de uitvaart nog wel samen kunnen bespreken, hij was niet meer bang voor de dood want hij had het witte licht gezien. Dat bestaat echt.’

Ondanks de razendsnelle ontwikkeling van zijn ziekte hebben Wim en Ingeborg ook nog de tijd gehad om andere zaken te bespreken. ‘Dat is ook meteen mijn tip aan anderen. Wat wel heel belangrijk is, dat als je partner ziek wordt met slechte vooruitzichten, je zo lang mogelijk on speaking terms blijft. Blijf samen praten over wat er geregeld moet worden.‘

Alleen achterblijven

Wim heeft Ingeborg goed achtergelaten, zegt ze zelf. ‘Ik kan in het huis blijven wonen en zeker voor mijn zoon is dat heel prettig. Die heeft het heel moeilijk gehad. Ik ben wel meer gaan werken, want Wims inkomen viel weg.  Maar ik kan m’n natje en droogje betalen. Partnerpensioen krijg ik mijn leven lang en mijn zoon krijgt wezenpensioen zolang hij studeert. Maar ik weet ook uit ervaring dat je niet te ver vooruit moet kijken. Dat heeft geen zin.’

‘Weet je wat ik heel moeilijk vond? Tijdens die zes weken ben je mantelzorger, geen gelijke meer. Je rol verandert daardoor, je ben geen echtgenote meer.’
Alleen vooruit
Hans Vos Redacteur
a.s.r.