ikdenkvooruit.nl Platform voor vrouwen die financieel vooruit willen.

Van een luxe gezinsvakantie op Bali naar 55.000 euro schuld in m'n eentje

14 mei 2019

Marion (45) en haar ex hadden het goed voor elkaar. Allebei een goede baan, mooi huis, vier kinderen, luxe vakanties. Totdat ze in 2012 uit elkaar gingen - mét 110.000 euro onderwaarde op hun huis. ‘M’n grootste nachtmerrie kwam uit. Mijn ex bleef in het huis wonen; ik moest hem uitkopen. Daar zat ik in een huurhuis met vier jonge kinderen en een schuld van 55.000 euro.’

Twee goede inkomens, geen vuiltje aan de lucht

‘De eerste jaren na de geboorte van onze kinderen was er geen vuiltje aan de lucht. We werkten allebei bij de bank en verdienden allebei heel goed. We spraken af naar rato bij te dragen op de gemeenschappelijke rekening, wat in de praktijk een 50-50 verdeling betekende.’

De eerste oneffenheden

‘De eerste financiële hobbels ontstonden toen ik na de geboorte van de derde voor mezelf begon en mijn inkomsten in eerste instantie behoorlijk afnamen. Zeker toen ik tijdens de zwangerschap van de vierde door bekkeninstabiliteit aanzienlijk minder kon werken, zorgde die 50-50 regeling ervoor dat ik in no-time m’n spaargeld aan het opeten was.’

En toen gingen jullie uit elkaar…

‘Klopt. Het was m’n grootste nachtmerrie, omdat ik eigenlijk al wist dat we enorme onderwaarde op ons huis hadden. In de aanloop naar onze breuk - want die zag ik heus wel aankomen - had ik daar al slapeloze nachten over. Die onderwaarde was echt een molensteen om m’n nek.’

Dat bleek terecht?

‘De taxatie van het huis bevestigde m’n angst: 110.000 euro onderwaarde. Wat ik niet wist, is dat die schuld niet naar rato van inkomen verdeeld wordt, maar gewoon door de helft gesplitst wordt. Ai, dat was een onaangename verrassing. M’n ex bleef in het huis wonen en ik moest 55.000 euro ophoesten.

Au.

‘Zeker au. M’n jongste was net 1, de andere kinderen waren 5, 6 en 8. Ik ging meteen over tot actie - zo zit ik in elkaar. Allereerst liet ik alle meubels - elk kinderbed, de bank, elk bureau - achter bij m’n ex, in ruil voor een schuldvermindering van ongeveer 7500 euro. Samen met m’n kinderen ging ik in een huurhuis wonen, zonder ook maar een meubelstuk. Lang leve Marktplaats en websites waar ik voor een habbekrats, liefst zelfs gratis, overal dingen vandaan haalde. Van een fijne, mooie babykamer lag de jongste nu ineens in een kamer met spullen die eigenlijk van ellende uit elkaar vielen. Achteraf moet ik er wel om lachen, maar toen niet.’  

Wat deed je nog meer om de schuld zo snel mogelijk af te kunnen lossen?

‘Naast besparen op uitgaven - boodschappen, kleding, spullen, uitjes, alles - haalde ik vrij snel na de scheiding een hele grote opdracht voor m’n bedrijf binnen. Achteraf was het typisch een gevalletje ‘veel te veel hooi op de vork’, maar ik had die opdracht simpelweg nodig om de huur te kunnen betalen en financieel wat meer lucht te krijgen.’

Wat goed!

‘Zeker, ook al balanceerde ik in die tijd wel enigszins op het randje. Uit elkaar gaan, verhuizen, het huis inrichten, wennen aan de nieuwe situatie en me een slag in de rondte werken voor die opdracht. Het was een heftige tijd.’

Wat betekende die opdracht voor je schuld?

‘Door die opdracht kon ik meteen een flink bedrag in één keer aflossen, wat uiteraard fijn was. Ook heb ik toen zo’n 16.000 euro in m’n fiscale oudedagsreserve (FOR) gestort, eveneens bedoeld voor de aflossing. Daarnaast heb ik ook geld geleend van vrienden en familie, en veel hulp en spullen gekregen.’

En nu, vijf jaar later?

‘Ben ik volledig schuldenvrij! En daar ben ik behoorlijk trots op. Ik ben financieel stabiel - meer dan dat - en m’n bedrijf loopt heel erg goed. Door de ervaring heb ik veel vertrouwen gekregen in de goede afloop van dingen, net als in m’n eigen weerbaarheid. Natuurlijk heb ik ook weekenden in bed liggen huilen, maar nu weet ik: uiteindelijk - als je natuurlijk ook de broekriem aanhaalt - komt het echt wel goed.

Financieel alles op orde, dus?

‘Voor m’n kinderen ontvang ik kinderbijslag en de kinderopvangtoeslag. We kunnen leven zoals we willen en hebben niet het idee dat we financiële offers moeten maken. Grappig genoeg hebben de kinderen nooit dat idee gehad, of in ieder geval mijn stress daarover nooit gevoeld. Toen we anderhalf jaar na de verhuizing voor het eerst op vakantie gingen, was dat een kampeervakantie in de Ardennen. Best even wennen, als je bedenkt dat de vorige vakantie met het gezin in een luxe hotel op Bali was. We vonden het allemaal zó leuk, we gaan komende zomer weer!’

En je pensioen?

‘Dat bedrag dat ik een paar jaar geleden in m’n FOR gestort had, heb ik vorig jaar alsnog op m’n pensioenrekening gezet. Nu ik helemaal schuldenvrij ben, stort ik na een paar ‘droge’ jaren weer trouw op mijn pensioenrekening.’

Tot slot nog een wijze raad of 'last words' voor anderen?

‘Ik las deze week nog een artikel waarin staat dat mensen steeds vaker de overwaarde van hun huis ‘opeten’. “Doe dat nou niet!”, dacht ik meteen. Plus: ons huis was gefinancierd op twee hypotheken - dat zou ik nu nooit meer doen. Ik zou alleen nog in een huis willen wonen als ik wist dat ik het ook alleen zou kunnen betalen.’

Uit elkaar gaan
Inge Abraham Copywriter Ikdenkvooruit.nl