ikdenkvooruit.nl

Platform voor vrouwen die financieel vooruit willen.

Van een gelukkig huwelijk naar 66 euro op de spaarrekening

25 september 2018
Een besloten Utrechts hofje. Waar je elkaar in de gaten houdt. Op elkaars kinderen past. Even aanbelt voor een ui als je tijdens het koken zonder zit. En waar je van buren vriendinnen voor het leven wordt. Voor Marloes, Valerie en Ludrid was dit jarenlang hun leven. Door recente scheidingen en verhuisplannen is die tijd helaas voorbij. Betekenen alle veranderingen ook financiële uitdagingen voor de ´Hofdames´?

Een verhuizing, een scheiding: ingrijpende gebeurtenissen in het leven. En ze kosten ook allemaal geld. Halen jullie het eind van de maand?

“Net”, zegt Marloes resoluut. “Ik heb sinds de scheiding twee jaar geleden net voldoende inkomsten om rond te kunnen komen, al heb ik me soms wel ’s afgevraagd hoe ik het einde van de maand moest halen. Spaargeld heb ik niet; wat ik overhoud geef ik uit aan vakantie of een etentje met vriendinnen. Ik leef nu, dus ik wil ook nu genieten.” 
Valerie heeft het ook niet heel breed. “Ik zit tijdelijk zonder werk. Gelukkig heeft mijn vriend voldoende inkomsten om rond te komen. Sparen lukt nu niet. We hebben op onze spaarrekening maar een minimale buffer van een paar duizend euro.” Ludrid lacht hard: “Dat is toch hartstikke veel? Een paar duizend euro spaargeld is fantastisch!” 

Hoe is dat dan bij jou, Ludrid?

Ze is even stil en zegt dan lichtelijk verbaasd: “Hoeveel er aan het einde van de maand op mijn rekening staat: ik heb al jaren geen idee. Ik weet pas sinds kort dat ik 1.000 euro bezit, en er 66 euro op mijn privé spaarrekening staat.”

Uit elkaar gaan. Dat betekent ook financieel uit elkaar gaan. Hoe lastig was dat?

Marloes: “We hebben samen een kind, een huis, en een levensverzekering bij de hypotheek. Verder hadden we niks geregeld. Ik verdiende minder dan mijn ex. Als ik een samenlevingscontract had gehad, zou ik nog partneralimentatie kunnen krijgen na de scheiding. Al ben ik dan weer te trots om dat aan te nemen.” 

Je reageert verbaasd, Ludrid. Is partneralimentatie nieuw voor jou?

 “Dit wist ik niet inderdaad... Weet je, ik ben heel erg laisser-faire geweest in die periode. Daardoor zijn dingen gewoon niet geregeld. Wij woonden ook samen, hadden een huis en een kind. Maar dus ook geen samenlevingscontract, testament, of geregistreerd partnerschap.”

Als je samenleeft zonder dat officieel vast te leggen, ben je niet automatisch elkaar erfgenaam. Is dat nieuwe informatie voor jullie?

“Voor mij wel”, zegt Marloes. Het is even stil. Dan zegt Valerie: “Ik heb dit dus ook niet geregeld. Door dit gesprek voel ik echt de druk om het te gaan regelen. Stel je voor dat een van ons overlijdt of dat we uit elkaar gaan! Dan ziet de toekomst er ineens wel heel donker uit.”

Nadenken over de toekomst betekent ook dromen over je pensionering. Doen jullie dat?

Valerie: “Ik zou later wel een of twee ton spaargeld willen hebben, en ik…” Marloes onderbreekt haar meteen. “Is dat haalbaar?”
“Ik denk het wel”, zegt Valerie. Ze gaat er even goed voor zitten en vervolgt: “Als we genoeg spaargeld hebben, kunnen we makkelijk financiële tegenslagen opvangen. Onze dochters laten studeren. En leuke dingen doen – een camper kopen bijvoorbeeld. Maar hoe we dat gaan realiseren? Mijn partner en ik bouwen allebei pensioen op. En als ik weer werk, kunnen we per maand denk ik een paar honderd euro opzij leggen.” Marloes schiet in de lach, en zegt met een dikke knipoog: “Succes dan met je ton spaargeld!” Maar Valerie geeft de moed niet op. “Misschien krijg ik wel een erfenis. Ik ben er heilig van overtuigd dat het goed komt.”

Jouw toekomstdromen Ludrid, hoe wild zijn die?

“Een huis op Cuba! Dat lijkt me fantastisch. Al weet ik nog niet hoe ik daarvoor ga zorgen.” Valerie: “Wake up, dus!” “Als je jonger bent, zoals Valerie, kun je nog denken: dat komt vanzelf wel. Ik zit al dichter tegen mijn pensioenleeftijd, dus tijd voor actie. Daarom heb ik volgende week een afspraak met een coach die me helpt mijn financiële situatie in kaart te brengen. Inzicht is al een eerste stap.”

Waar droom jij van, Marloes?

“Op mijn vijfenvijftigste stoppen met werken. Lekker leven. Genieten. Reizen. En allerlei leuke dingen doen. Maar ik moet eigenlijk nog tot mijn achtenzestigste. Een gat van dertien jaar. Daar moet ik iets voor regelen.”

Klinkt goed. Ook al een plan de campagne?

Het is even stil, voordat Marloes vervolgt: “Het plan de campagne? Geen idee. Wat heb ik opgebouwd qua pensioen? Wat krijg ik maandelijks uitgekeerd? Kan ik daar dan van leven naast de AOW? Dat moet ik echt uitzoeken. Daarom ga ik binnenkort naar de pensioenochtend van mijn werkgever. Ik hoop dat ik er dan achter kom hoeveel ik maandelijks aan extra pensioen kan inleggen, wanneer ik het kan opnemen, en wat ik nou precies krijg als ik stop.”

Vaker doen, praten over je financiën?

Marloes: “Wel heel bijzonder dat we het als vriendinnen nooit eerder over dit soort onderwerpen hebben gehad.” Valerie: “Ja he? Terwijl het zo belangrijk is. Ik ga nu écht dat samenlevingscontract regelen.”
Uit elkaar gaan
Hannelore Kron Copywriter
Dutch Vitamins